اخويا كان متجوز واحده منقبه

موسى : بجد

الدكتوره: اه

إينور كانت فرحانه اوى بفرحه موسى هى فرحه لما حملت فى ملك بس كانت فرحتها ناقصه بسبب خوف محمود على الطفل وازاى هيواجهه اهله انما المره دى الوضع مختلف هى شايفه فرحه جوزها بيها وباولادها

خرج موسى واينور من عند الدكتورة وكان فرحان اوى واخد اينور عذمها على حاجات حلوه وفضل يوصيها على نفسها كتير وهما مروحين كان التفكير شاغل دماغ موسى

إينور: مالك يا موسى سرحان فى ايه

موسى: إينور مش عايزك تفهمى غلط بس انا حابب اننا نراعى مشاعر منه

إينور: قصدك ايه مش عايزنى اعرفها

موسى: لا طبعا ماقلتش كده بصى هقولك بفكر في ايه

ياترى موسى بيفكر فى ايه وايه مخطط منه والطريقة اللى عايزة تبعد بيها اينور

موسى: بصى يا اينو انا فرحان او وانتى شايفه انا فرحان اد ايه ولو قولتى لبابا وماما قدام منه انا متوقع رد فعلهم ايه بلاش تقوليلهم حاجه قدام منه

اينور بضيق : عايزنى اخبى يعنى

موسى: لا طبعا دى حاجة مش بتستخبى بس لما نروح تطلعى لماما وبابا الاوضه نبلغهم في اوضتهم ولو لقيتيهم تحت ماتقوليش حاجه سبينى انا اتكلم

إينور: حاضر يا موسى

وصلوا القصر ونزلوا ولحسن حظ موسى ان باباه ومامته فو قوضتهم طلعوا عند باباه وخبطوا وقالوله انهم هينتظروه في غرفه مامتهم عشان فى حاجة مهمه عايزيهم يعرفوها

وفعلا اتجمعوا في غرفه والده موسى

ام موسى: ها يا حبيبي قلقتنى فى ايه

اينور : هو بصراحه يا طنط وبصت لموسى

موسى: بص يا بابا اخيرا هتبقى جدوا للمروه التانيه

باباه ومامته سكتوا شويه وده قلق اينور

مهران : ها يا بنى قول

موسى بضحك : بابا حلمكم اللى نفسكوا فى من زمان حصل إينور حامل ومش بس فى طفل لأ فى اتنين

ام موسى: عيطت ولسه هتزغرط

موسى: ماما احنا بليل بس

ام موسى: وايه المشكله خلى الكل يعرف

موسى: عشان خاطرى يا ماما لسه منه كمان ماتعرفش ياريت نراعى مشاعرها

مهران: عندك حق وراح لاينور واول مره يحضنها وباسها من راسها وقالها ألف مبروك يا بنتى ربنا يقومك بالسلامه الفتره الجايه دى خدى بالك من نفسك اوى انتى تلاته دلوقتي وبص لمراته وانتى يا ام موسى خدى بالك منها ومن اكلها كويس اوى شكلها كده تعبان ومش عاجبنى

اينور بفرحه بعد ما حست بفرحتهم وحنانهم

حاضر يا عمى ماتقلقش

خرج موسى من عند ابوه ومامته وكل واحد راح الاوضه بتاعته بس موسى دخل الاوضه عند منه